براى او ذخيره مىشود در آخرت بيشتر از آن است كه در دنيا ترك كرده . پس واگذار دنيا را ، به درستى كه محبّت دنيا كور و كر و گنگ مىگرداند و نفسها را خوار مىسازد . و درياب باقىماندهء عمر را و مگو : فردا و پس [ m . a 53 ] فردا كارى خواهم « 1 » كرد « 2 » كه به كار من آيد . و گروهى كه پيش از تو بودند به سبب آرزوهاى دراز و پس انداختنِ عملها « 3 » هلاك شدند تا آنكه مرگ بر ايشان ناگهان و به غفلت وارد شد و منتقل شدند « 4 » بر تابوتها به سوى قبرهاى تيره و تنگ و اولاد و عيال ايشان را واگذاشتند . پس از همه چيز منقطع شده ، پناه ببر به خداى تعالى به دلى كه از ترك دنيا به خدا بازگشت نموده باشد و نيّتى كه در آن سستى و انقطاعى نباشد . پس آن حضرت دعا كردند كه : يارى كُناد « 5 » خداى عزّ وجلّ ما و تو را بر طاعتش « 6 » و توفيق دهد ما و تو را بر عملهايى كه موجب خوشنودى آن باشد « 7 » . و حضرت أمير المؤمنين عليه السلام در صفت دنيا فرمودند : چه وصف كنم دارى را كه اوّل آن تعب و آخر آن فنا باشد و در حلال آن حساب و در حرامش عقاب باشد ! هركه در دنيا توانگر شد در فتنه مىافتد و هركه پريشان شد غمگين مىشود . و هركه از پى آن مىرود « 8 » از آن مىگريزد و هركه از آن كناره گيرد از پى آن مىرود . و هركه ملاحظهء آن كند از راه عبرتْ آن را بينا مىسازد و هركه به رغبتْ نظر به « 9 » آن كند او را نابينا مىسازد « 10 » .

--> ( 1 ) . خواهم / s خواهد . ( 2 ) . m - كرد . ( 3 ) . عملها / s a عملهاى . ( 4 ) . منتقل شدند / a s مستقل شده . ( 5 ) . كُناد / a s كند . ( 6 ) . طاعتش / a s طاعت . ( 7 ) . الكافي 2 : 136 ح 23 . مشكاة الأنوار : 466 . ( 8 ) . a s - از پى آن مىرود . ( 9 ) . m - به . ( 10 ) . نهج البلاغة 1 : 131 ح 82 . روضة الواعظين : 445 .